De Mid Spigg (Review)

Ik peuterde de Mid Spigg uit het doosje om eens goed te bekijken. Onmiddellijk zette een haakpunt zich pijnlijk vast in mijn huid, dus dat zat al snor. Toch maar de ander punten met mijn duimnagel even voelen, maar ook die deden de naam van Zweeds staal alle eer aan. Eenmaal uit het doosje viel de speciale vorm van deze plug wat meer op.

De achterkant loopt niet als van een normale plug rond en taps uit, maar is afgevlakt in de dikte. Het deed me denken aan de kont van de kwikkfisch- bananenpluggen uit de jaren 80. Die bananen stonden ervoor bekend dat ze nogal trokken aan de hengel vanwege hun uitbundige actie. Een actie die deels ook mogelijk was gemaakt vanwege hun platte achterkant waardoor ze bij hun zijdelingse bewegingen weinig weerstand ondervonden in het water.

Die platte achterkant heeft volgens mij nog een voordeel. Hij toont zich zo vanaf de onderkant bekeken een stuk groter. Op wat groter en dieper water wordt het aas door de snoek meestal van beneden naar boven bekeken. Ik ben van mening dat snoek, en dan zeker de grotere exemplaren, liever naar boven komen om een wat grotere hap te halen dan hun energie te verspillen aan een aperitiefhapje. Daarom ook bijvoorbeeld binden we de streamers voor op dit soort water niet in de hoogte maar in de breedte, zodat ze vanaf de onderkant veel beter zichtbaar worden en een half menu tonen.

Het formaat van de plug leek me met zijn 10 cm toch ook een prima grootte voor in de polder. Bij het bekijken van pluggen ga ik er algauw ook eens mee schudden om te zien als er rammeltjes in steken. Het geluid van de Mid Spigg klonk me als muziek in de oren. Een heel luide maar doffe klank was te horen en laat dit nu precies mijn persoonlijke voorkeur zijn als het gaat om snoek te verleiden.

Het enige wat me hier wat tegenviel was zijn gewicht. Met zijn 24 gram zou hij wel te zwaar zijn om te gebruiken op mijn trouwe 10 grams spinhengel die ik meestal in de polder hanteer, maar dat is een persoonlijke voorkeur die snel aan te passen is. Het laatste weekend van februari stond voor de deur, dus had ik nog net de tijd voor een test. We bevisten een polder in de buurt van Amsterdam.

Onderweg waren we nog niet veel sloten tegen gekomen die er helder uit zagen, ook de eerste sloot die we zouden bevissen had last van slijkkleur. Een rammelaar zou hier wel kunnen werken en de Mid Spigg had een fel groen kleur dus met de zichtbaarheid zou het ook best mee vallen. De eerste worpen met nieuw kunstaas zijn altijd meer om te zien wat er allemaal mee kan worden gedaan, dan om echt te vissen.

Het bleek dat mijn nieuwe speelgoed van nogal wat markten thuis was. Hij luistert goed naar de bewegingen van de molen. Daarmee bedoel ik dat door de snelheid van binnendraaien heel makkelijk kan gekozen worden op welke diepte je ermee wilt vissen. Met de hengel kan je echter ook heel wat variatie in de plug-actie brengen. Door een korte ruk te geven met je hengeltop doe je de plug wijd uitslaan en laat je hem op dat moment stevig rammelen.

Als je twitcht tijdens het binnen draaien flankt hij uit en laat zijn witte buik zien. Maar ik (en later ook de snoeken) was het meest gecharmeerd door het feit dat je hem kunt laten stilhangen na een stevige haal aan je hengel. Dit gaat niet vanzelf, hij is niet suspenderend, maar je moet na de felle beweging met je hengel de lijn net een klein beetje naar je toe halen, zodat hij eigenlijk heel traag vooruit komt en zo op diepte blijft. Laat je de lijn spanningsloos dan komt de Mid Spigg omhoog net als andere drijven de pluggen.

De eerste testworpen hadden me in ieder geval al genoeg vertrouwen gegeven om de sloot verder aan te vallen. Een vertrouwen dat spoedig werd bevestigd door een eerste aanbeet. De plug zat diep in de bek en dat duidt volgens mij aan dat het aas beantwoord aan de eisen van snoek, op dat moment van de dag. Honderd meter verder, zag ik een kolk vlak tegen de oever recht voor de stek waar visvriend Kurt aan het gooien was. Ik maakte hem hierop attent en al gauw vloog zijn shad in de richting van de tegenoverliggende oever. Ik dacht aan snoek die zijn bruiloft aan het voorbereiden was, dus normaal is vangen er dan niet bij.

Na een paarworpen bleek dit ook hier het geval te zijn. De grote vis schoof echter op in mijn richting en op het moment dat hij rechtover mijn stek kwam toonde hij opnieuw zijn aanwezigheid door te kolken. Instinctief vloog mijn Mid Spigg in die richting. Heel kort voor de kant werd hij afgestopt. Met een korte ruk werd hij na een kleine pauze gestart. Geen reactie, nochtans moest de vis er heel dicht bij liggen. Bij de tweede haal echter kwam de snoek in actie. In een haakse hoek verliet hij de kant om zich in volle overgave op mijn “rammelding” te storten. Een tweede kleinere snoek volgde de aanval kort, maar liet zich verder niet meer zien.

Mijn tweede vis van de dag was een tachtiger, en dat blijven toch de grotere vissen in de kleine sloten die wij het meest bevissen. Een half uur later knalde er een kleinere snoek keihard op, opnieuw op mijn bijna stil hangende aas. De truc om met een harde ruk de plug te doen rammelen en nadien te laten zweven, bleef het doen. Op de manier waarop de Mid Spigg in de bek zat was duidelijk te zien dat het aas dan zo goed als gewichtloos is en makkelijk naar binnen kon worden gezogen. De kop zat helemaal diep in zijn keel, zelfs de staartdreg zat nog iets in de bek. Kurt had ondertussen zijn eerste beet nog niet gekregen, dus mijn aas voldeed zeker aan het verlangen van de snoeken. Zijn vragen over waar en hoe de plug te verkrijgen was spraken boekdelen.

We verkasten naar een ander water, dat stukken ondieper was, te ondiep voor de Mid Spigg zodat ik moest veranderen van aas. Hier deed de Baby Buster en een zelfbouw spinnerbait waarvoor zij werden ontworpen: snoeken verleiden.

Laat op de namiddag trokken we nog naar sloten die wat hoger lagen in een nieuwbouwwijk in de hoop dat die helder zouden zijn. Met de helderheid viel het goed mee, al was niet iedere sloot even helder.

Op een gegeven moment bestookte ik een mooi dubbel T-stuk. We hadden naast de regen ook nogal wat tegenwind en hier kwam een ander voordeel van de mid Spigg naar boven. Bij het werpen concentreren de kogeltjes zich onderaan zodat deze plug tijdens de worp niet begint te slingeren, maar werpt als een speer maar dan met de staart voorwaarts. Op mijn eerste worp kwam een kolk, maar blijkbaar had de snoek zijn schot verkeerd geplaatst en daardoor gemist. De volgende worp zette ik een stuk over de plaats van de kolk en liet mijn rammelplug zijn kunstjes vertonen.

Nog lang voor ik aan de juiste plaats was kon een tweede snoek het geluid niet meer aanhoren en ging in de aanval. Ik tikte hem vast en riep mijn kameraden om hen het pas gebeurde te verhalen. Tijdens mijn dril gooide Kurt zijn shad naar de plek van de eerste kolk. De snoek was blijkbaar nog steeds genoeg geïrriteerd door het spektakel van de Mid Spigg en viel direct aan. Op het moment van de aanval trok Tom net een foto van mijn ingezette landing en zagen we hierop ook de aanval van snoek nummer twee.

Later kwamen we op echt heldere stukken maar hier hadden de snoeken in eerste instantie niet veel zin. Ik sprak net mijn visvriend aan dat mijn felgroene Mid Spigg hier misschien te opvallend was om een snoek te verleiden, als er net op dat moment een snoek mij het tegendeel wou bewijzen. Keihard beukte hij op de plug, daarbij tegelijk mijn polsen sterk op de proef stellend. Opnieuw zat het kunstaas erg diep, maar de tweede keer dat hij in de oppervlakte kwam had de plug zich verplaatst naar de mondhoek.

Eenmaal op de kant bleek het mijn tweede vis boven de 80 cm van die dag te zijn. Even later bleek de laatste van de dag die tachtig net niet te halen, maar ook die had de Mid Pig diep in de bek. Op één enkele visdag mag je natuurlijk niet voortgaan, maar in vergelijking met mijn broeders in Petrus die dag was de test van deze plug zeker meer dan bevredigend geweest.

Mijn geloof is zeker meer dan voldoende groot om hem een plaats te vergunnen in de tacklebox begin april naar Ierland. Ik ben er behoorlijk zeker van dat hij ook daar brokken zal maken. De snoeken zijn bij deze gewaarschuwd en de vismaten die dit kunstaas daarginds hard zouden kunnen gaan missen, hierbij dus ook. Maar hoe het daar verder verloopt kan ik je misschien laten weten in een vervolg op dit review.